คู่มือ
ไทป์มังงะอย่างไร

การไทป์มังงะคือการใส่คำแปลในช่องคำพูดที่คลีนแล้ว ด้วยฟอนต์สำหรับการ์ตูน ขนาดใกล้กับตัวอักษรต้นฉบับ ตัดบรรทัดเองให้กลุ่มข้อความเป็นทรงกลมตามช่องคำพูด จัดกึ่งกลาง และเลี่ยงยัติภังค์ ให้เสียงตะโกน เสียงกระซิบ ความคิด และข้อความข้างช่องมีสไตล์ของตัวเอง แล้วตรวจทุกหน้าที่ขนาดอ่านจริง
สารบัญ
- การไทป์มังงะคืออะไร
- ไทป์มังงะควรใช้ฟอนต์อะไร
- ข้อความควรมีขนาดเท่าไร
- ตัดบรรทัดในช่องคำพูดอย่างไร
- จัดสไตล์เสียงตะโกน เสียงกระซิบ และความคิดอย่างไร
- ใส่ภาษาอังกฤษในช่องคำพูดทรงสูงของภาษาญี่ปุ่นอย่างไร
- ข้อความนอกช่องคำพูดและเสียงประกอบทำอย่างไร
- ไทป์หน้ามังงะทีละขั้นอย่างไร
- ข้อผิดพลาดในการไทป์ที่พบบ่อยที่สุด
- คนไทป์ใช้เครื่องมืออะไร
- การไทป์ต่างจากการลงตัวอักษรอย่างไร
คู่มือนี้ครอบคลุมงานทั้งหมด ได้แก่ ฟอนต์ ขนาด การตัดบรรทัด สไตล์ ช่องคำพูดทรงสูงของหน้าภาษาญี่ปุ่น ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย และเครื่องมือ วิธีเดียวกันใช้กับการไทป์มังฮวาและมังฮัวด้วย การไทป์เป็นขั้นหนึ่งในสายงาน หน้าต้องคลีนก่อน แล้วจึงไทป์ แล้วจึงตรวจ
การไทป์มังงะคืออะไร
ในทีมสแกนเลชันหรือทีมแปล คนไทป์รับหน้าที่คลีนแล้วกับบทแปลของนักแปล แล้ววางข้อความแต่ละบรรทัดลงในช่องคำพูดของมัน บทความ Wikipedia เรื่องสแกนเลชันอธิบายขั้นนี้ว่าเป็นการใส่คำแปลลงในกล่องบทพูดของหน้าที่คลีนแล้ว และเลือกฟอนต์สำหรับเอฟเฟกต์ เช่น การเน้นคำ
การไทป์ต่างจากการคลีน (ลบข้อความต้นฉบับ) ต่างจากการรีดรอว์ (สร้างภาพที่อยู่ใต้ข้อความขึ้นใหม่) และต่างจากการแปล ในทีมเล็ก คนคนเดียวทำหลายงานนี้ ตารางด้านล่างแสดงว่าใครทำอะไร
| ขั้นตอน | ใครทำ | ผลงาน |
|---|---|---|
| ไฟล์ดิบ (raw) | คนหาไฟล์ดิบ | ภาพสแกนหรือไฟล์ดิจิทัลของตอนต้นฉบับ |
| แปล | นักแปล | บทแปล หนึ่งบรรทัดต่อหนึ่งช่องคำพูด พร้อมหมายเหตุ |
| พิสูจน์อักษร | คนพิสูจน์อักษร | บทแปลที่แก้แล้ว |
| คลีนและรีดรอว์ | คนคลีน คนรีดรอว์ | หน้าที่ลบข้อความต้นฉบับและสร้างภาพขึ้นใหม่แล้ว |
| ไทป์ | คนไทป์ | หน้าที่ใส่คำแปลแล้ว |
| ตรวจคุณภาพ | คนตรวจคุณภาพ (QC) | หน้าสุดท้าย พร้อมปล่อย |
ไทป์มังงะควรใช้ฟอนต์อะไร
ใช้ฟอนต์สำหรับการ์ตูนกับบทพูด ไม่ใช้ฟอนต์หนังสือ ฟอนต์ลงตัวอักษรเลียนแบบลายมือของนักลงตัวอักษร คือเส้นหนาเท่ากัน ตัวอักษรเปิดกว้าง และตัว I ที่มีขีดขวางสำหรับคำสรรพนาม I ฟอนต์บทพูดส่วนใหญ่เป็นตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด เลือกฟอนต์หนึ่งตัวสำหรับบทพูดปกติ แล้วใช้ตัวนั้นตลอดทั้งเรื่อง
คู่มือไทป์ของแฟนมักพูดถึงฟอนต์ของ Comicraft บทเรียนของ Nekyou (ดัดแปลงจาก Red Hawk Scanlations) ใช้ CC Astro City กับบทพูด CC Jim Lee กับความคิด และ Zud Juice กับเสียงตะโกนในช่องคำพูดหนามแหลม Comicraft บอกว่าฟอนต์ Wildwords ของตนใช้กับงานแปลมังงะ ฟอนต์เหล่านี้ต้องจ่ายเงิน ตัวเลือกฟรีก็มี และส่วนที่สำคัญคือสัญญาอนุญาต
- ฟอนต์อินดี้ของ Blambot Anime Ace 2 และ Anime Ace 3 ราคา $0 ภายใต้ตัวเลือก "Non-Profit/Indie Comics use" ของ Blambot การใช้ฟรีครอบคลุมการ์ตูนอิสระและสำนักพิมพ์เล็ก แม้จะมีรายได้ การ์ตูนของสำนักพิมพ์ใหญ่ต้องซื้อสัญญาอนุญาต (Blambot ระบุชื่อ Marvel, DC, Image, IDW, Dark Horse และอื่นๆ)
- Google Fonts Comic Neue, Patrick Hand และ Bangers ใช้สัญญาอนุญาต SIL Open Font License จึงใช้ได้ทุกแบบ รวมถึงใช้เชิงพาณิชย์
- Comicraft สัญญาอนุญาตแบบเดสก์ท็อปต้องจ่ายเงิน (Wildwords ราคา $139 สำหรับผู้ใช้ไม่เกิน 2 คน) ฟอนต์ฟรีหนึ่งตัว (Hooky Solid) มาพร้อมการซื้อ การเข้าสู่ระบบบัญชี หรือการสมัครรับจดหมายข่าว
คู่มือฟอนต์การ์ตูนฟรีสำหรับลงตัวอักษรเว็บตูนของเราแสดงฟอนต์เพิ่มเติมแยกตามสไตล์ พร้อมเงื่อนไขสัญญาอนุญาตที่เราตรวจจากแหล่งของแต่ละฟอนต์
ข้อความควรมีขนาดเท่าไร
ให้ข้อความมีขนาดใกล้กับตัวอักษรต้นฉบับ บทเรียนของ Nekyou ตั้งขนาดฐานไว้ที่ 13 หรือ 14 pt สำหรับ CC Astro City และประมาณ 16 หรือ 17 pt สำหรับ Zud Juice ในเอกสารที่ตั้งไว้ 72 DPI แล้วปรับให้ตรงกับข้อความภาษาญี่ปุ่น อย่าขยายข้อความเพียงเพื่อให้เต็มช่องคำพูดใหญ่ ลดขนาดเฉพาะเมื่อคำแปลยาวกว่าต้นฉบับมาก
ใช้ขนาดเดียวสำหรับบทพูดปกติตลอดทั้งตอน ผู้อ่านจะสังเกตเห็นเมื่อช่องคำพูดที่ 4 ใหญ่กว่าช่องที่ 3 โดยไม่มีเหตุผล เว้นระยะระหว่างข้อความกับเส้นขอบช่องคำพูดไว้ทุกด้าน
ตัดบรรทัดในช่องคำพูดอย่างไร
ตัดบรรทัดเอง เพื่อให้กลุ่มข้อความมีรูปทรงเหมือนช่องคำพูด ช่องคำพูดทรงกลมและทรงรีต้องการรูปทรงที่แคบด้านบน กว้างตรงกลาง และแคบด้านล่าง คนไทป์เรียกรูปทรงนี้ว่าทรงเพชร (diamond) คู่มือของ Senbonzakura Kageyoshi เตือนว่าไม่ต้องเป็นรูปเพชรจริงๆ ขอแค่เป็นทรงกลมที่ดูดี และอย่าหมกมุ่นจนบรรทัดบนหรือล่างแคบเกินไป
- จัดกลุ่มข้อความไว้กึ่งกลาง จัดข้อความชิดกลาง และเว้นที่ว่างด้านบนกับด้านล่าง ด้านซ้ายกับด้านขวาให้เท่ากัน
- เลี่ยงยัติภังค์ ตัดคำด้วยยัติภังค์เฉพาะเมื่อไม่มีทางอื่น คู่มือ Senbonzakura บอกว่าห้ามตัดคำพยางค์เดียว และห้ามแยกคำเดียวไว้สามบรรทัด
- ตัดคำเรียกขานหลังยัติภังค์ บทเรียนของ Nekyou วาง "Hayate-" ไว้บรรทัดหนึ่ง และ "kun" ไว้บรรทัดถัดไป ไม่ตัดบรรทัดก่อนยัติภังค์
- เก็บวลีไว้ด้วยกัน อย่าจบบรรทัดด้วย "a" หรือ "the" อย่าแยกชื่อคน
- ทำตามไฟล์ดิบเมื่อช่องคำพูดแบ่งเป็นสองส่วน ถ้าต้นฉบับแบ่งช่องคำพูดเดียวเป็นสองส่วน ให้แบ่งข้อความตรงจุดเดียวกัน
จัดสไตล์เสียงตะโกน เสียงกระซิบ และความคิดอย่างไร
การลงตัวอักษรการ์ตูนมีไวยากรณ์ของมัน และคู่มือไวยากรณ์การ์ตูนของ Blambot อธิบายไว้สำหรับภาษาอังกฤษ ต่อไปนี้คือธรรมเนียมที่ผู้อ่านส่วนใหญ่คาดหวัง
| เสียง | ช่องคำพูดในภาพ | สไตล์ที่ไทป์ |
|---|---|---|
| บทพูดปกติ | วงรีเรียบ | ฟอนต์บทพูด ขนาดปกติ ตัวหนาเอียงสำหรับคำที่เน้น |
| เสียงตะโกน | ช่องคำพูดหนามแหลมหรือแบบระเบิด | ใหญ่ขึ้น ตัวหนา หรือฟอนต์ตะโกนที่หนักกว่า |
| เสียงกระซิบ | เส้นขอบประ | ข้อความเล็กลง ตัวพิมพ์เล็ก หรือข้อความสีเทา |
| ความคิด | เมฆที่มีวงกลมเล็กๆ เป็นหาง | ตัวเอียง หรือฟอนต์ความคิดที่เบากว่า |
| คำบรรยาย | กล่อง | ฟอนต์คำบรรยาย มักเป็นตัวเอียงหรือตัวพิมพ์เล็ก |
| โทรศัพท์ วิทยุ ทีวี | หางหยัก | ฟอนต์ที่สอง หรือฟอนต์บทพูดที่น้ำหนักต่างออกไป |
| ข้อความข้างช่องบนภาพ | ไม่มีช่องคำพูด | ตัวเล็ก มีเส้นขอบสีขาวเพื่อให้อ่านได้บนภาพ |
Blambot บอกว่าบทพูดในการ์ตูนแทบไม่ใช้ตัวหนาธรรมดา คำที่เน้นใช้ตัวหนาเอียง จุดไข่ปลามีสามจุด การ์ตูนอเมริกันใช้ขีดคู่สำหรับคำพูดที่ถูกขัดจังหวะ
ใส่ภาษาอังกฤษในช่องคำพูดทรงสูงของภาษาญี่ปุ่นอย่างไร
บทพูดภาษาญี่ปุ่นเขียนเป็นคอลัมน์แนวตั้ง อ่านจากบนลงล่างและจากขวาไปซ้าย ช่องคำพูดภาษาญี่ปุ่นจึงมักสูงและแคบ ภาษาอังกฤษเขียนเป็นบรรทัดแนวนอน และคำภาษาอังกฤษยาวๆ ใส่ในวงรีแคบไม่พอดี
- ใช้บรรทัดมากขึ้นและสั้นลง หนึ่งหรือสองคำต่อบรรทัดเป็นเรื่องปกติในช่องคำพูดทรงสูง
- ลดขนาดข้อความลงเล็กน้อย ก่อนตัดคำด้วยยัติภังค์
- ขอให้นักแปลย่อบรรทัด เมื่อข้อความยังใส่ไม่พอดี บทแปลที่ดีเขียนให้พอดีกับพื้นที่
- ใช้ข้อความแนวตั้งเป็นทางเลือกสุดท้ายเท่านั้น บทเรียนของ Nekyou อนุญาตเฉพาะคำเดียวที่ตัดด้วยยัติภังค์ไม่ได้ ในช่องคำพูดที่แคบมาก
- อ่านหน้าจากขวาไปซ้าย ไทป์ช่องคำพูดตามลำดับที่ผู้อ่านญี่ปุ่นอ่าน เพื่อให้หมายเลขบรรทัดของนักแปลตรงกัน
งานกลับด้าน คือการไทป์เป็นภาษาญี่ปุ่น ใช้ข้อความแนวตั้ง โครงการ Manga-Art ของ Shueisha อธิบายทฤษฎีที่แพร่หลายว่าข้อความในมังงะใช้สไตล์ "Antigothic" คือคันจิเป็นตัวโกธิก และฮิรางานะเป็นตัวมินโจ และระบุว่าผู้เชี่ยวชาญด้านตัวพิมพ์อธิบายที่มาของมันไว้แบบอื่นด้วย

ข้อความนอกช่องคำพูดและเสียงประกอบทำอย่างไร
ข้อความข้างช่องอยู่บนภาพโดยตรง ให้ทำตามไฟล์ดิบ คือข้อความสีดำมีเส้นขอบสีขาว หรือข้อความสีขาวมีเส้นขอบสีดำ เพื่อให้อ่านได้บนสกรีนโทนและเส้น ทั้งคู่มือ Nekyou และ Senbonzakura บอกว่าเส้นขอบ 3 px เป็นค่าปกติ หมุนข้อความข้างช่องแนวตั้ง 90 องศาเฉพาะเมื่อพื้นที่บังคับ
เสียงประกอบเป็นอีกการตัดสินใจหนึ่ง ทีมอาจแปลเป็นข้อความตัวเล็กข้างต้นฉบับ เปลี่ยนเป็นเสียงประกอบภาษาอังกฤษที่วาดใหม่ หรือปล่อยไว้ การเปลี่ยนใหม่หมายความว่าต้องรีดรอว์ภาพใต้ต้นฉบับก่อน ดูการแปลเสียงประกอบ
ไทป์หน้ามังงะทีละขั้นอย่างไร
- เปิดหน้าที่คลีนแล้ว ที่ความละเอียดสำหรับทำงาน เก็บภาพที่คลีนแล้วไว้บนเลเยอร์ของมันเอง
- โหลดบทแปล และใส่หมายเลขให้แต่ละบรรทัดตรงกับช่องคำพูด
- ตั้งสไตล์ข้อความ สำหรับบทพูด เสียงตะโกน เสียงกระซิบ ความคิด คำบรรยาย และข้อความข้างช่อง
- วาดกล่องข้อความในแต่ละช่องคำพูด แล้ววางบรรทัดลงไป กล่องข้อความทำให้คุณควบคุมการตัดบรรทัดได้
- ตัดบรรทัดเอง ให้เป็นทรงกลม และจัดกลุ่มข้อความไว้กึ่งกลาง
- ตั้งขนาดให้ตรงกับไฟล์ดิบ และใช้ขนาดเดียวกันทั้งตอน
- ใส่การเน้น ตามบทแปล ตัวหนาเอียงสำหรับคำที่เน้น สไตล์ตะโกนสำหรับเสียงตะโกน
- เพิ่มข้อความข้างช่องและข้อความเสียงประกอบ พร้อมเส้นขอบสีขาวเมื่ออยู่บนภาพ
- ตรวจทุกหน้าที่ขนาดอ่านจริง บนมือถือ ไม่ใช่แค่ตอนซูมเข้า
- ส่งออกแล้วส่งให้ตรวจคุณภาพ
ข้อผิดพลาดในการไทป์ที่พบบ่อยที่สุด
- ข้อความชิดเส้นขอบ เว้นระยะไว้ทุกด้าน
- ขนาดต่างกันในฉากเดียวกัน สำหรับบทพูดแบบเดียวกัน
- ข้อความที่ยืดหรือบีบ คู่มือ Senbonzakura ตั้งขีดจำกัดไว้ประมาณ 10% มากกว่านั้นจะเห็นชัดบนหน้า
- ทรงนาฬิกาทราย (กว้างบนและล่าง แคบตรงกลาง) ในช่องคำพูดทรงกลม
- ตัวหนา ตัวเอียง หรือข้อความสีเทาแบบสุ่ม ที่ไฟล์ดิบไม่ได้ต้องการ
- เครื่องหมายวรรคตอนหายไป หรือจุดไข่ปลาสี่จุด
- บิดข้อความเสียงประกอบมากเกินไป จนผู้อ่านอ่านไม่ออก
- ตัว I ที่มีขีดขวาง ใช้ในกลางคำ ตัวนี้ใช้สำหรับคำสรรพนาม "I" และตัวย่อเท่านั้น
คนไทป์ใช้เครื่องมืออะไร
| เครื่องมือ | ราคา | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| Adobe Photoshop | สมัครสมาชิก | เครื่องมือที่พบบ่อยที่สุดในคู่มือของแฟน กล่องข้อความ เลเยอร์สไตล์สำหรับเส้นขอบ และสไตล์ย่อหน้า |
| Clip Studio Paint | ซื้อครั้งเดียวหรือสมัครสมาชิก | มีเครื่องมือช่องคำพูดและหางช่องคำพูดในตัว และข้อความที่อยู่เลเยอร์เดียวกับช่องคำพูดได้ รุ่น DEBUT ไม่มีเครื่องมือช่องคำพูด |
| GIMP, Krita | ฟรี | เครื่องมือข้อความและเส้นขอบใช้ได้ แต่มีฟีเจอร์สำหรับไทป์น้อยกว่า |
| Bublate | $3 ต่อตอนเว็บตูนที่ยาวไม่เกิน 20 ส่วน มังงะไม่เกิน $0.60 ต่อหน้า รับฟรี 30 เครดิต | คลีนหน้า ไทป์ทุกช่องคำพูดด้วยฟอนต์ลงตัวอักษรที่พอดี และวาดเสียงประกอบใหม่ คุณตรวจและแก้ทุกหน้า |
การไทป์ของ Bublate ทำรอบแรกให้ คือจัดแต่ละบรรทัดให้พอดีกับรูปทรงช่องคำพูด เลือกสไตล์สำหรับเสียงตะโกน เสียงกระซิบ และความคิด และใช้ไบเบิลของเรื่องเพื่อให้ชื่อตรงกันทุกตอน จากนั้นคนไทป์ตัดสินใจขั้นสุดท้ายในเอดิเตอร์หน้า สำหรับนักแปลที่ไทป์ให้ลูกค้า ดู Bublate สำหรับนักแปล และราคา
การไทป์ต่างจากการลงตัวอักษรอย่างไร
การลงตัวอักษร (lettering) เป็นงานที่กว้างกว่า บทความ Wikipedia เรื่องนักลงตัวอักษร (letterer) อธิบายว่าเป็นการวาดข้อความของการ์ตูน ทั้งช่องคำพูด คำบรรยาย เสียงประกอบ และตัวอักษรตกแต่ง เช่น ชื่อเรื่อง นักลงตัวอักษรของการ์ตูนเรื่องใหม่มักวางและวาดช่องคำพูดเอง คนไทป์ของการ์ตูนแปลทำงานในช่องคำพูดที่มีอยู่แล้ว
กลุ่มสแกนเลชันและนักแปลมังงะใช้คำว่า "ไทป์" (typesetting) นักวาดและสำนักพิมพ์การ์ตูนฝั่งตะวันตกใช้คำว่า "lettering" กฎของงานฝีมือ (ฟอนต์ ขนาด รูปทรง ไวยากรณ์) เหมือนกัน อ่านการลงตัวอักษรในการ์ตูนคืออะไรเพื่อดูคำศัพท์ทั้งหมด
คำถามที่พบบ่อย
ไทป์มังงะใช้ฟอนต์อะไร
มังงะภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ใช้ฟอนต์การ์ตูนตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด คู่มือของแฟนพูดถึงฟอนต์ของ Comicraft เช่น CC Astro City และ Comicraft บอกว่า Wildwords ใช้กับงานแปลมังงะ (ทั้งสองตัวต้องจ่ายเงิน) ตัวเลือกฟรีคือ Anime Ace 2 และ 3 ของ Blambot สำหรับการ์ตูนอินดี้ และ Google Fonts เช่น Comic Neue
ข้อความในมังงะควรมีขนาดเท่าไร
ใกล้กับขนาดของตัวอักษรต้นฉบับ คู่มือของแฟนฉบับหนึ่ง (Nekyou) เริ่มที่ 13 หรือ 14 pt สำหรับ CC Astro City ในเอกสาร 72 DPI แล้วปรับให้ตรงกับไฟล์ดิบ ใช้ขนาดเดียวสำหรับบทพูดปกติตลอดทั้งตอน เพื่อไม่ให้ช่องคำพูดใดโดดออกมา
การไทป์กับการลงตัวอักษรเหมือนกันไหม
ใช้กฎของงานฝีมือเดียวกัน คือฟอนต์ ขนาด รูปทรงของบรรทัด และไวยากรณ์การ์ตูน การลงตัวอักษรเป็นงานที่กว้างกว่า รวมถึงการวาดช่องคำพูดและตัวอักษรตกแต่งในการ์ตูนต้นฉบับ การไทป์มักหมายถึงการใส่คำแปลลงในช่องคำพูดที่มีอยู่แล้ว
ไทป์มังงะฟรีได้ไหม
ได้ GIMP และ Krita ใช้ฟรี และ Google Fonts กับฟอนต์อินดี้ของ Blambot ไม่มีค่าใช้จ่ายสำหรับการ์ตูนอินดี้ส่วนใหญ่ Bublate ให้ 30 เครดิตฟรีโดยไม่ต้องใช้บัตร พอสำหรับไทป์ 15 หน้า และคุณแก้ทุกช่องคำพูดในเอดิเตอร์หน้าได้ภายหลัง
ควรใช้ข้อความแนวตั้งในการไทป์ภาษาอังกฤษไหม
แทบไม่ควรเลย ภาษาอังกฤษแนวตั้งอ่านยาก ใช้บรรทัดมากขึ้นและสั้นลงในช่องคำพูดทรงสูง บทเรียนของ Nekyou อนุญาตข้อความแนวตั้งเฉพาะคำเดียวที่ตัดด้วยยัติภังค์ไม่ได้ ในช่องคำพูดที่แคบมาก
ไทป์หนึ่งตอนใช้เวลานานเท่าไร
ไม่มีมาตรฐานที่เผยแพร่ไว้ ขึ้นอยู่กับจำนวนหน้า จำนวนช่องคำพูด และเสียงประกอบ ค่าประมาณของเราเองสำหรับ Bublate คือราว 10 นาทีสำหรับรอบแรกของทั้งตอน แล้วคนตรวจต่อ
แหล่งอ้างอิง
- Nekyou Scanlation, บทเรียนการไทป์ (Typesetting Tutorial, 2020) · ตรวจสอบเมื่อ
- Senbonzakura Kageyoshi, เบื้องต้นการไทป์ (Intro to Typesetting, 2009, คลังของ Inside Scanlation) · ตรวจสอบเมื่อ
- Blambot, ไวยากรณ์และธรรมเนียมของการ์ตูน (Comic Book Grammar and Tradition) · ตรวจสอบเมื่อ
- Blambot, สัญญาอนุญาต (Licences) · ตรวจสอบเมื่อ
- Blambot, Anime Ace 3 (ตัวเลือกสัญญาอนุญาตและราคา) · ตรวจสอบเมื่อ
- Comicraft, Wildwords · ตรวจสอบเมื่อ
- Comicraft, ฟอนต์ฟรี (Free Font) · ตรวจสอบเมื่อ
- ข้อมูลเมตาของ Google Fonts, Comic Neue (OFL) · ตรวจสอบเมื่อ
- Wikipedia, สแกนเลชัน (Scanlation) · ตรวจสอบเมื่อ
- Wikipedia, นักลงตัวอักษร (Letterer) · ตรวจสอบเมื่อ
- Shueisha Manga-Art, Discussing the Letterpress เล่ม 3 · ตรวจสอบเมื่อ
- คู่มือผู้ใช้ Clip Studio Paint, ช่องคำพูด (Balloons) · ตรวจสอบเมื่อ